چهارشنبه 13 فروردین 1393  07:23 ق.ظ

قدیما چه جوری و با چه ابزاری درون سنگ را تراشیدن و کرش درست کردن رو نمیدونم !! ولی خیلی جالبه
کرش سنگی 1
برای مشاهده عکس، با اندازه واقعی، اینجا کلیک کنید


دوشنبه 27 آبان 1392  10:00 ق.ظ

پاییز باغ جوزا - استهبان
برای مشاهده عکس با اندازه واقعی، روی عکس کلیک کنید

پایئز باغ جوزا - استهبان
برای مشاهده عکس با اندازه واقعی، روی عکس کلیک کنید


شنبه 26 اسفند 1391  08:47 ق.ظ

یخچال حاجی محریم
در شمال شهر استهبان و در دل صحرا ، آب انبار بزرگی وجود دارد که به یخچال حاجی محریم ( محمد رحیم شوشتری ) شهرت دارد . این اثر مربوط به دوره قاجاریه است و چون بانی آن شخصی به نام حاج محمد رحیم بوده به نام یخچال حاجی محریم معروف است .
با توجه به ارزش‌های تاریخی این اثر در سال‌های گذشته بررسی‌های باستان شناسی و تکمیل پرونده اثر به منظور ثبت آن در فهرست آثار ملی انجام شد که در سال 1387 تمامی اقدامات ثبتی آن مهیا شد و پس از طی مراحل و تشریفات قانونی لازم این اثر تاریخی به شماره 23469 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.


یکشنبه 2 مرداد 1390  08:06 ق.ظ
نوع مطلب: (مناطق استهبان ،) توسط: مرتضی

در ده كیلومتری شرق استهبان و در نزدیكی جاده استهبان- نی ریز، در میان انجیرستانی معروف به بناسک صخره استوانه ای شكلی قدبرافراشته، كه تنها راه ورود به آن پلكانی تك نفره است كه در سمت شمال این صخره قرار دارد.
اگر در مسیر ورود به قلعه، پلكان ها و جاپاهایی از دل كوه درنیاورده بودند صعود به آن غیر ممكن بود، هرچند كه سطح بالای صخره كمی شیب دار است ولی به خوبی از امكانات موجود بهره برده اند.
با تراشیدن كوه، حوض ها و آب انبارهای فراوانی درست كرده اند.
جلو درها ها سد عظیمی از سنگ و ساروج برآورده اند و آب زیادی را ذخیره می نموده اند.
استحكام این قعله آن چنان زیاد است كه ساكنان آن در امنیت كامل زندگی می كرده اند. این قلعه مورد استفاده مردمان قبل و بعد از اسلام قرار گرفته است. زیرا آثار و نشانه هایی از نحوه برخورد با مردگان خود در پیش از اسلام دیده می شود. گورهایی كه دامنه شمالی قلعه وجود دارد نشانی از مسلمان بودن آنها در بردارد. (گورها شرقی و غربی است). آثار و بقایای قروانی اعم از تكه های ظروف سفالی و دیواره های مخروبه ساختمان به چشم می خورد و به خوبی می توان گذر زمان را در آنها مشاهده كرد كه چگونه بیش از این توانسته اند از گزند عوامل طبیعی و انسانی مصون بمانند. هرچند كه در اوایل حكومت رضاخان، انگلیسی ها آمده اند و مدت ها در آن كندوكاو نموده اند ولی در بعضی مواقع ظروف سفالی و قاشق های مفرغی دیده شده است. جادارد كه میراث فرهنگی از نظرعنایتی هم به این منطقه داشته باشد. در دامنه جنوبی این صخره آثاری از جدول كشی و استخر برجا مانده است كه بدون شك آب چشمه «آب باریك»را بدین مكان هدایت می نموده و برای كشت و زرع مورد استفاده قرار می داده اند. هرچند كه سند تحكمی در دست نداریم ولی به جرات می توان گفت كه به جز قلعه دارالامان ایگ (ایج امروزی) كه مقر حكومتی خاندان شبانكاره(448 تا 756 ه ق) بوده است، قلعه دختر استهبان هم یكی از قلاع محكم این قوم به شمار می رفته است.
این كه چرا به قلعه دختر شهرت یافته است سندی در دست نداریم.
وجود استودان در قلعه دختر نشانی از ساكنان دوره ساسانی در این مكان است.


نظرات()   
   
شنبه 2 بهمن 1389  04:36 ق.ظ

در گذشته، مردم استهبان با استفاده از شیب تند زمین و آب فراوانی که از چشمه های «قهری»، «پازهری»، «مرخنه» و «بک بکو» سرازیر می شده و آنها را به یک جدول اصلی هدایت می کرده اند. یازده آسیاب آبی در مسیر این آبها تعبیه کرده اند که خوشبختانه هشت تای آنها سالم و پابرجاست که در حال حاضر فقط دوتای آنها (آسیاب هشتمی و نهمی) هنوز به کار است و سنگش می چرخد، ولی به جای گندم، جو، ذرت، الم و حنا، سنگ را پودر می کند و به مصرف تهیه سفید آب حمام رسانیده می شود.

بعضی از این آسیاب ها دو تنوره ای بود و بالطبع دو دستگاه آرد کننده کار می کرد. ارتفاع تنوره ها متغیر است و بلندای آنها حدود 10 متر الی 12 متر می باشد طول جدول تنوره ها بستگی به شیب زمین دارد، آسیاب یازدهمی بیش از 2 الی 3 متر جدول ندارد، هرچه شیب ملایم تر می شده است جدول تنوره طولانی تر است.

همگی آنها از سنگ و ساروج ساخته شده اند. آبشار فعلی استهبان جای سومین آسیاب را اشغال کرده است. ولی جایش را به حمام مرتضی خان و آسیاب دومی ساختمان بانک صادرات به جایش نشسته است.

در تابستان هوای مرطوب و فرح بخش باغها و سایه خنک درختان بر دیواره تنوره ها و جدول آسیاب و نمناکی دیواره ها، آنچنان لطافت و زیبای به ارمغان می آورد که انسان می خواهد تن خسته و قلب افسرده اش را برخنکای سبزینه و گلسنگها و پرسیاوشان دیواره ها بچسباند تا کدورت ذهن و تیرگی دلش را صیقل دهد.

دهن آسیو استهبان



نظرات()   
   
جمعه 17 دی 1389  02:29 ق.ظ
نوع مطلب: (مناطق استهبان ،) توسط: مرتضی

یکی از اماکن مقدس و متبرکه شهر استهبان امام زاده محمد بن علی ابراهیم بن موسی بن جعفر (ع) معروف به پیرمراد است. این امام زاده در باختر استهبان و به فاصله 1000 قدمی از مرکز شهر قرار دارد. براساس اطلاعات گذشتگان در ابتدا گنبد بسیار کوچک و گلی داشته است که در اثر بارندگی شدید پیاپی هفت روزه و راه افتادن رودخانه پیرمرداد آب از اطراف بقعه عبور می کرده ولی صدمه ای به قبر وارد نشده، اما در مسیر آن شن هایی جمع شده که گنبد آن به همت حاج میرزا بابا (1200-1282 هجری قمری) فرزند حاج آقا محمد فرزند آقا علی فرزند محمد علی بیگ ذوالقدر جهرمی از سلسله خواجه ها که در زمان سلطنت زندیه به حکومت بلوک اصطهبانات مصوب گردیده بود. (1) مرمت و بازسازی و پس ازچند سال دوباره گنبد و ایوانی که تزیین به کاشی کاری بود ساخته شد.

بنای نسبتاً مجللی به نام امامزاده پیرمراد با گنبد کاشی سفید که مزین به نقوش طرح لوزی است در اصطهبانات وجود دارد، دو مناره کوچک و ایوانی در جلو آن واقع و تا حدی به بقعه شاه چراغ شباهت یافته است. حوض درازی نیز در محور بقعه ساخته اند که بر زیبایی آن می افزاید.(2)

در کناره دیواره قدیمی که قطر هر پی آن حدود 5/1 تا 2 گز بوده، یک سنگ قهوه ای به خط کوفی وجود دارد که هم اکنون زیر خاک است.

در سال 1362 خورشیدی جهت گسترش و احداث گنبد و بارگاه جدید تصمیم گرفته شد که ساختمان موجود را خراب کنند، علیرغم تمام مخالفت های محلی سرانجام در شب تاسوعای همین سال (2 مهر 1362خ) قسمتی از آن را با لودر خراب کردند.

سرانجام در سال 1368 پس از ویرانی تدریجی ساختمان قبلی کلنگ احداث ساختمان جدید با زیربنای 110 متر به زمین زده شد و شرکت سد برتهران با مصالح امروزین شروع به کار کرد و هنور به مرحله نهایی خود نرسیده است. (مرداد 76)

در حال حاضر ساختمان پیرمراد دارای چهار رواق و یک مسجد است. محوطه داخل حرم 144 مترمربع می باشد که دارای یک عرق چین که روی آن گنبدی به ارتفاع تقریبی 28 متر و قطر 13 متر می باشد که همگی با آهن آلات و سیمان و به دست کارشناسان و معماران مجرب محلی بدون استفاده از هرگونه جرثقیلی ساخته شده است. چنین گنبدی از نظر ارتفاع در استانهای مجاور مشاهده نشده است.

ضریح آن به عرض3 و طول 4 متر و ارتفاع 80/2 متر توسط برادران نقره ساز پرورش اصفهان به مبلغ 2 میلیون و 400 هزار تومان در سال 72-71 ساخته شد.

در سال 1373 خورشیدی دو عدد مناره به ارتفاع تقریبی 40 متر و قطر 2 متر از آهن و آجر و سیمان ساخته شد


نظرات()   
   
چهارشنبه 11 فروردین 1389  07:34 ق.ظ
نوع مطلب: (مناطق استهبان ،) توسط: مرتضی

دم تنگ دره و تنگه ای است كه در جنوب غربی  استهبان و در كوه های تودج واقع شده است. ارتفاع این دره در پایین ترین نقطه آن، 1900 متر و در مرتفع ترین نقطه كه به قلل تودج ختم می شود 2900 متر از سطح دریا است.
فاصله شهر استهبان تا این منطقه حدود 15 كیلومتر است و راه دسترسی به آن جاده استهبان به شیراز است كه توسط راهی خاكی از كیلومتر 10 جاده شیراز جدا می شود.
این جاده خاكی در سال های نه چندان دور با هدف دستیابی به منابع نفتی منطقه دم تنگ كشیده شده است. وقتی از حاده آسفالته به جاده خاكی وارد می شویم، درختان كاجی را در سمت راست می بینیم كه عمر آنها با عمر جاده خاكی برابر است و سایه آنها بخصوص در بعد از ظهر ، زیبایی خاصی به جاده می بخشد.
رچه به طرف كوهستان حركت كنیم از گرمای هوا كاسته می شود. وقتی جاده تقریباً به كوه نزدیك می شود، شیب زمین و جاده نیز افزایش می یابد و در سمت راست خود شاهد رودخانه ای خواهیم بود كه در اكثر مواقع سال در پایین دست خشک به نظر می رسد و فقط در سال های پر باران شاهد جاری شدن آب در آن هستیم.

در قسمتی از جاده كه وارد كوهستان می شود، شیب جاده به یكباره زیاد می شود و ارتفاع به سرعت با بالا رفتن از جاده افزایش می یابد. در اینجا دم تنگ با همه زیبایی هایش آشكار می شود. در سمت راست جاده و آن طرف رودخانه درختان انجیر در شیب نسبتاً زیادی مستقر شده اند و در سمت چپ جاده با وجود صخره های پر شیب، درختان انجیر و بادام به چشم می خورند. كمی بالاتر، پس از اینكه شیب اولیه پشت سر گذاشته شد، به پیچی می رسیم كه در رودخانه از این به بعد، كمی آب جاری می شود و آبشاری را ایجاد می كند كه البته از بالا و از جاده، قابل مشاهده نیست و برای دیدن آن باید به داخل دره رفت. این آبشار از ارتفاع تقریباً 7 تا 8 متری به پایین سقوط می كند و به داخل حوضچه ای طبیعی می ریزد. آبشار دم تنگ، آبشاری بسیار زیبا و بی نظیر در منطقه است كه به خاطر پنهان بودن از دید عموم، كمتر كسی آن را می شناسد و از نزدیک دیده است.

راه خود را به سمت بالا ادامه می دهیم. همچنان در سمت راست جاده شاهد جاری بودن رودخانه هستیم كه مناظر بدیعی را در طول مسیر خود بوجود می آورد. ضمن اینكه نباید از جنگل های اطراف جاده كه به طرف بالاتر، انبوه تر هم می شوند، چشم پوشید. درختانی مثل بادام وحشی(دارگیز یا جرگه) كهكم(افرا)، درختان بید در دره رودخانه و درختچه های خرزهره در این منطقه به چشم می خورند كه گاهی حتی اجتماعات انبوهی را تشكیل می دهند.

كم كم دوباره از شیب جاده كاسته می شود و به منطقه تقریباً صاف و فلات مانندی می رسیم كه به آن حوض ماهی می گویند. در سمت چپ جاده راهی به طرف بالا جدا می شود كه به منطقه ای به نام "كُر گرمادون" می رسد.

در این هنگام اگر به سمت راست خود نگاهی بیاندازیم، جنگل های انبوه بادام وحشی را می بینیم كه تا بالای كوه ادامه یافته اند و یكی از ذخایر بی نظیر طبیعی منطقه شرق فارس را بوجود آورده اند. البته جای تأسف است كه در قسمت بالای آن، درختان  انجیر جای آنها را گرفته  و بخش زیادی از جنگل نابود شده است. منطقه حوض ماهی در واقع سرچشمه رودخانه دم تنگ است. البته چشمه های اندكی در این منطقه وجود دارند.

از این منطقه دو راه خاكی دیگر منشعب می شود كه به دو ییلاق متفاوت می رسد. اولین راه در سمت چپ جاده به چشمه "غُلبند" منتهی می شود و راه دوم كه كمی جلوتر قرار دارد به چاه نفت منطقه چابهاره، قله تودج و تاكستان های كوه "بَیَلّو" می رسد. اگر هم راه اصلی را ادامه بدهیم، به اولین چاه نفت این منطقه می رسیم.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 22 دی 1395
  • برچسب ها:دم تنگ ،
نظرات()   
   
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو