قلعه دختر

در ده كیلومتری شرق استهبان و در نزدیكی جاده استهبان- نی ریز، در میان انجیرستانی معروف به بناسك صخره استوانه ای شكلی قدبرافراشته، كه تنها راه ورود به آن پلكانی تك نفره است كه در سمت شمال این صخره قرار دارد.اگر در مسیر ورود به قلعه، پلكان ها و جاپاهایی از دل كوه درنیاورده بودند صعود به آن غیر ممكن بود، هرچند كه سطح بالای صخره كمی شیب دار است ولی به خوبی از امكانات موجود بهره برده اند. با تراشیدن كوه، حوض ها و آب انبارهای فراوانی درست كرده اند. جلو درها ها سد عظیمی از سنگ و ساروج برآورده اند و آب زیادی را ذخیره می نموده اند. استحكام این قعله آن چنان زیاد است كه ساكنان آن در امنیت كامل زندگی می كرده اند. این قلعه مورد استفاده مردمان قبل و بعد از اسلام قرار گرفته است. زیرا آثار و نشانه هایی از نحوه برخورد با مردگان خود در پیش از اسلام دیده می شود. گورهایی كه دامنه شمالی قلعه وجود دارد نشانی از مسلمان بودن آنها در بردارد. (گورها شرقی و غربی است). آثار و بقایای قروانی اعم از تكه های ظروف سفالی و دیواره های مخروبه ساختمان به چشم می خورد و به خوبی می توان گذر زمان را در آنها مشاهده كرد كه چگونه بیش از این توانسته اند از گزند عوامل طبیعی و انسانی مصون بمانند. هرچند كه در اوایل حكومت رضاخان، انگلیسی ها آمده اند و مدت ها در آن كندوكاو نموده اند ولی در بعضی مواقع ظروف سفالی و قاشق های مفرغی دیده شده است. جادارد كه میراث فرهنگی از نظرعنایتی هم به این منطقه داشته باشد. در دامنه جنوبی این صخره آثاری از جدول كشی و استخر برجا مانده است كه بدون شك آب چشمه «آب باریك»را بدین مكان هدایت می نموده و برای كشت و زرع مورد استفاده قرار می داده اند. هرچند كه سند تحكمی در دست نداریم ولی به جرات می توان گفت كه به جز قلعه دارالامان ایگ (ایج امروزی) كه مقر حكومتی خاندان شبانكاره(448 تا 756 ه ق) بوده است، قلعه دختر استهبان هم یكی از قلاع محكم این قوم به شمار می رفته است. این كه چرا به قلعه دختر شهرت یافته است سندی در دست نداریم. استحكام و عدم دسترسی به آن احتمالاً پایگاه مناسبی برای مبارزین و مخالفین با حكومت وقت در طول تاریخ ایران بوده است. وجود استودان در قلعه دختر نشانی از ساكنان دوره ساسانی در این مكان است.

برچسب ها: قلعه دختر ، آثار تاریخی استهبان ، استهبان ، صابونات ، سابونات ، Estahban ، stahban ، estahban ، اصطهبان ، اصطهبانات ،

سرو کوهی (کوه تودج)

برای مشاهده اندازه واقعی عکس ، روی عکس کلیک کنید

برچسب ها: استهبان ، صابونات ، سابونات ، اصطهبان ، اصطهبانات ، سرو ، درخت سرو ، سرو کوهی ، تودج ، کوده توده ، کوه تودج ، طبیعت ،

راه آهن شرق فارس

نماینده مردم استهبان و نی ریز در مجلس شورای اسلامی از آغاز ساخت راه آهن شرق فارس تا پایان نیمه نخست امسال خبر داد. سقایی با بیان اینکه اعتبار اولیه این طرح 19 میلیارد تومان است تصریح کرد : برای ساخت این راه آهن 400 میلیارد تومان اعتبار نیاز است که سال آینده این اعتبار اختصاص خواهد یافت. وی افزود : مسیر راه آهن شرق فارس از شیراز آغاز می شود و پس از عبور از شهرستانهای سروستان - فسا - استهبان - نی ریز و گل گهر در سیرجان به پایان می رسد . سقایی تصریح کرد : مسیر اتصال راه آهن شیراز - استهبان - نی ریز و گل گهر کوتاه ترین و کم هزینه ترین مسیر راه آهن مرکز استان به راه آهن سراسری است .

برچسب ها: راه آهن شرق فارس ، راه آهن ، ریل قطار ، ریل آهن ، قطار ، شرق فارس ، استهبان ، نی ریز ، فسا ، سقایی ، نیریز ، سروستان ، نماینده مردم استهبان ، نماینده مردم نی ریز ، نماینده مردم نیریز ، نماینده مردم استهبان و نی ریز ، سقایی نماینده مردم استهبان و نی ریز ، مسیر راه آهن شرق فارس ، گل گهر ، سیرجان ، گل گهر سرجان ، راه آهن سراسری ، صابونات ، سابونات ، اصطهبان ، اصطهبانات ،

وضعیت آب و هوای استهبان

پیش بینی آب و هوای فعلی استهبان :

http://freemeteo.com/default.asp?pid=23&la=1&lcS=3&gid=135094

http://www.weather.ir/farsi/current/index.asp?579518.616199493

پیش بینی آب و هوای 7 روز آینده استهبان :

http://freemeteo.com/default.asp?pid=23&gid=135094&la=1

برچسب ها: وضعیت آب و هوای استهبان ، آب و هوای استهبان ، میزان بارندگی در استهبان ، استهبان ، صابونات ، سابونات ، اصطهبان ، اصطهبانات ، stahban ، estahban ، saboonat ، sabonat ، estahbanat ، آب و هوای سابونات ، آب و هوای صابونات ، وضعیت جوی استهبان ،

آسیاب های آبی

در گذشته، مردم استهبان با استفاده از شیب تند زمین و آب فراوانی که از چشمه های «قهری»، «پازهری»، «مرخنه» و «بک بکو» سرازیر می شده و آنها را به یک جدول اصلی هدایت می کرده اند. یازده آسیاب آبی در مسیر این آبها تعبیه کرده اند که خوشبختانه هشت تای آنها سالم و پابرجاست که در حال حاضر فقط دوتای آنها (آسیاب هشتمی و نهمی) هنوز به کار است و سنگش می چرخد، ولی به جای گندم، جو، ذرت، الم و حنا، سنگ را پودر می کند و به مصرف تهیه سفید آب حمام رسانیده می شود.

بعضی از این آسیاب ها دو تنوره ای بود و بالطبع دو دستگاه آرد کننده کار می کرد. ارتفاع تنوره ها متغیر است و بلندای آنها حدود 10 متر الی 12 متر می باشد طول جدول تنوره ها بستگی به شیب زمین دارد، آسیاب یازدهمی بیش از 2 الی 3 متر جدول ندارد، هرچه شیب ملایم تر می شده است جدول تنوره طولانی تر است.

همگی آنها از سنگ و ساروج ساخته شده اند. آبشار فعلی استهبان جای سومین آسیاب را اشغال کرده است. ولی جایش را به حمام مرتضی خان و آسیاب دومی ساختمان بانک صادرات به جایش نشسته است.

در تابستان هوای مرطوب و فرح بخش باغها و سایه خنک درختان بر دیواره تنوره ها و جدول آسیاب و نمناکی دیواره ها، آنچنان لطافت و زیبای به ارمغان می آورد که انسان می خواهد تن خسته و قلب افسرده اش را برخنکای سبزینه و گلسنگها و پرسیاوشان دیواره ها بچسباند تا کدورت ذهن و تیرگی دلش را صیقل دهد.

برچسب ها: چشمه قعری ، مُرَخنه ، بُک بُک ، بوخوُ ، پازهری ، چشمه قهری ، آسیاب ، آسیو ، دهن آسیو ، دهن آسیاب ، آبشار استهبان ، مرتضی خان ، استهبان ، صابونات ، سابونات ، اصطهبان ، اصطهبانات ، stahban ، estahban ، saboonat ، sabonat ، estahbanat ،

امام زاده پیرمراد (ع)

یکی از اماکن مقدس و متبرکه شهر استهبان امام زاده محمد بن علی ابراهیم بن موسی بن جعفر (ع) معروف به پیرمراد است. این امام زاده در باختر استهبان و به فاصله 1000 قدمی از مرکز شهر قرار دارد. براساس اطلاعات گذشتگان در ابتدا گنبد بسیار کوچک و گلی داشته است که در اثر بارندگی شدید پیاپی هفت روزه و راه افتادن رودخانه پیرمرداد آب از اطراف بقعه عبور می کرده ولی صدمه ای به قبر وارد نشده، اما در مسیر آن شن هایی جمع شده که گنبد آن به همت حاج میرزا بابا (1200-1282 هجری قمری) فرزند حاج آقا محمد فرزند آقا علی فرزند محمد علی بیگ ذوالقدر جهرمی از سلسله خواجه ها که در زمان سلطنت زندیه به حکومت بلوک اصطهبانات مصوب گردیده بود. (1) مرمت و بازسازی و پس ازچند سال دوباره گنبد و ایوانی که تزیین به کاشی کاری بود ساخته شد.

بنای نسبتاً مجللی به نام امامزاده پیرمراد با گنبد کاشی سفید که مزین به نقوش طرح لوزی است در اصطهبانات وجود دارد، دو مناره کوچک و ایوانی در جلو آن واقع و تا حدی به بقعه شاه چراغ شباهت یافته است. حوض درازی نیز در محور بقعه ساخته اند که بر زیبایی آن می افزاید.(2)

در کناره دیواره قدیمی که قطر هر پی آن حدود 5/1 تا 2 گز بوده، یک سنگ قهوه ای به خط کوفی وجود دارد که هم اکنون زیر خاک است.

در سال 1362 خورشیدی جهت گسترش و احداث گنبد و بارگاه جدید تصمیم گرفته شد که ساختمان موجود را خراب کنند، علیرغم تمام مخالفت های محلی سرانجام در شب تاسوعای همین سال (2 مهر 1362خ) قسمتی از آن را با لودر خراب کردند.

سرانجام در سال 1368 پس از ویرانی تدریجی ساختمان قبلی کلنگ احداث ساختمان جدید با زیربنای 110 متر به زمین زده شد و شرکت سد برتهران با مصالح امروزین شروع به کار کرد و هنور به مرحله نهایی خود نرسیده است. (مرداد 76)

در حال حاضر ساختمان پیرمراد دارای چهار رواق و یک مسجد است. محوطه داخل حرم 144 مترمربع می باشد که دارای یک عرق چین که روی آن گنبدی به ارتفاع تقریبی 28 متر و قطر 13 متر می باشد که همگی با آهن آلات و سیمان و به دست کارشناسان و معماران مجرب محلی بدون استفاده از هرگونه جرثقیلی ساخته شده است. چنین گنبدی از نظر ارتفاع در استانهای مجاور مشاهده نشده است.

ضریح آن به عرض3 و طول 4 متر و ارتفاع 80/2 متر توسط برادران نقره ساز پرورش اصفهان به مبلغ 2 میلیون و 400 هزار تومان در سال 72-71 ساخته شد.

در سال 1373 خورشیدی دو عدد مناره به ارتفاع تقریبی 40 متر و قطر 2 متر از آهن و آجر و سیمان ساخته شد، که هنوز تزیینات آن به عمل نیامده است.

برچسب ها: پیر مراد ، پیرمراد ، امامزاده ، امامزاده پیرمراد ، استهبان ، صابونات ، سابونات ، اصطهبان ، اصطهبانات ، سید محمد بن موسی بن جعفر ، امامزاده های استهبان ، امام زاده های استهبان ،

آبشار استهبان به پیشرفته ترین تله کابین مجهز می شود!!!!

سرپرست فرمانداری استهبان گفت آبشار استهبان به پیشرفته ترین تله کابین مجهز ‏می شود.‏
‏ مجیدیان راد گفت به دلیل پتانسیل های موجود در استهبان و به ویژه وجود آب و ‏هوای مناسب، وجود چشمه سارها در کوه های زیبای جنوبی  و آبشار معروف این ‏شهر، استهبان به یک شهرستان منحصر به فرد تبدیل شده است.‏
مجیدیان راد احداث تله کابین را یکی از راه های جذب توریست و آشنایی بیشتر ‏با این شهرستان خواند و افزود با برنامه ریزی ها و طرح های پیش بینی شده و با ‏توجه به اینکه مسافران داخلی و خارجی زیادی به آبشار استهبان و کوه های ‏جنوبی آن می آیند، احداث یک دستگاه تله کابین، امری لازم و ضروری است.‏
‏ وی اظهار داشت این تله کابین که از آبشار استهبان شروع می شود در سه ‏ایستگاه ساخته خواهد شد و ایستگاه دوم آن در درب آسیاب خواهد بود و ‏ایستگاه سوم آن به چشمه قهری خواهد رسید.‏
همچنین سرپرست فرمانداری از راه اندازی رستوران و وسایل سرگرمی تفریحی ‏در این ایستگاه ها خبرداد.‏
گفتنی است شهرستان استهبان در 175 کیلومتری جنوب شرقی شیراز واقع شده ‏است و انجیرستان های بزرگ آن چشم اندازی منحصربه فردی در استان فارس ‏دارد.‏

غمپ آتشکده

در 40 کیلومتری باختر استهبان و در مسیر جاده استهبان- شیراز، در حاشیه «خرمن کوه» منظرگاه بسیار زیبایی وجود دارد که به آن «غمپ آتشکده» می گویند. در واقع غمپ به تالاب بسیار زیبا و دلنشینی گفته می شود که آب زلال و گوارایی از چشمه های متعددی در خود می جوشد و استخر طبیعی مصفایی را پدید آورده است.

در سمت چپ غمپ و درست آن طرف جاده، سنگی چهارگوش و یکپارچه به بلندای تقریبی دوگز استوار و محکم ایستاده و خود را از حوادث بی شمار روزگار مصون و محفوظ نگه داشته است. روی یکی از سطوح آن دایره ای حجاری کرده اند که از نقوش دورن آن چیزی بر جای نمانده است. در راس آن گودال کوچکی است که احتمالاً آتشگاه این آتشکده بوده است. این سنگ متعلق به آتشکده دوره ساسانیان است که پاره ای از زردتشتیان پارس در اینجا سکونت داشته و آیین های مذهبی خود را به انجام می رسانده اند. آثاری که در تپه های اطراف به جا مانده و همچنین سنگ نوشته های به دست آمده، گواه این مدعاست. درختان «مورد MURD» که یکی از انواع درختان مورد تقدس زردتشتیان است در سراسر منطقه دیده می شود و با این که در دل زمین های کشاورزی دهقانان قرار دارد ولی کندن و از ریشه درآوردن آنها را جایز نمی دانند. مجموعه غمپ و آتشکده ساسانی تنگ کرم (تنگ کرم یکی از روستاهای نزدیک به آتشکده است) یادآور آتشکده با عظمت فیروزآباد پارس است.

پس از پیروزی اسلام، این مکان تحول و دگرگونی یافت و روبه فراموشی نهاد. در اذهان مردم منطقه این سنگ به سنگ قنبر، غلام مولاعلی (ع) شهرت دارد. در مجاورت سنگ تعداد بی شماری چشمه روان است که به آن « چل چشمه» گویند.

نرم افزار 118 استهبان برای موبایل

با سلام

نرم افزار 118 (مخابرات) استهبان برای موبایل

دانلود کنید  حجم 272 KB   فرمت jar

معرفی منطقه دم تنگ

دم تنگ دره و تنگه ای است كه در جنوب غربی  استهبان و در كوه های تودج واقع شده است. ارتفاع این دره در پایین ترین نقطه آن، 1900 متر و در مرتفع ترین نقطه كه به قلل تودج ختم می شود 2900 متر از سطح دریا است. فاصله شهر استهبان تا این منطقه حدود 15 كیلومتر است و راه دسترسی به آن جاده استهبان به شیراز است كه توسط راهی خاكی  از كیلومتر 10 جاده شیراز جدا می شود. این جاده خاكی در سال های نه چندان دور با هدف دستیابی به منابع نفتی  منطقه دم تنگ كشیده شده است. وقتی از حاده آسفالته به جاده خاكی وارد می شویم، درختان كاجی را در سمت راست می بینیم كه عمر آنها با عمر جاده خاكی برابر است و سایه آنها بخصوص  در بعد از ظهر زیبایی خاصی به جاده می بخشد. هرچه به طرف كوهستان حركت كنیم از گرمای هوا كاسته می شود. وقتی جاده تقریباً به كوه نزدیك می شود، شیب زمین و جاده نیز افزایش می یابد و در سمت راست خود شاهد رودخانه ای خواهیم بود كه در اكثر مواقع سال در پایین دست خشك به نظر می رسد و فقط در سال های پر باران شاهد جاری شدن آب در آن هستیم.

در قسمتی از جاده كه وارد كوهستان می شود، شیب جاده به یكباره زیاد می شود و ارتفاع به سرعت با بالا رفتن از جاده افزایش می یابد. در اینجا دم تنگ با همه زیبایی هایش آشكار می شود. در سمت راست جاده و آن طرف رودخانه درختان انجیر در شیب نسبتاً زیادی مستقر شده اند و در سمت چپ جاده با وجود صخره های پر شیب، درختان انجیر و بادام به چشم می خورند. كمی بالاتر، پس از اینكه شیب اولیه پشت سر گذاشته شد، به پیچی می رسیم كه در رودخانه از این به بعد، كمی آب جاری می شود و آبشاری را ایجاد می كند كه البته از بالا و از جاده، قابل مشاهده نیست و برای دیدن آن باید به داخل دره رفت. این آبشار از ارتفاع تقریباً 7 تا 8 متری به پایین سقوط می كند و به داخل حوضچه ای طبیعی می ریزد. آبشار دم تنگ، آبشاری بسیار زیبا و بی نظیر در منطقه است كه به خاطر پنهان بودن از دید عموم، كمتر كسی آن را می شناسد و از نزدیك دیده است.

راه خود را به سمت بالا ادامه می دهیم. همچنان در سمت راست جاده شاهد جاری بودن رودخانه هستیم كه مناظر بدیعی را در طول مسیر خود بوجود می آورد. ضمن اینكه نباید از جنگل های اطراف جاده كه به طرف بالاتر، انبوه تر هم می شوند، چشم پوشید. درختانی مثل بادام وحشی(دارگیز یا جرگه) كهكم(افرا)، درختان بید در دره رودخانه و درختچه های خرزهره در این منطقه به چشم می خورند كه گاهی حتی اجتماعات انبوهی را تشكیل می دهند.

كم كم دوباره از شیب جاده كاسته می شود و به منطقه تقریباً صاف و فلات مانندی می رسیم كه به آن حوض ماهی می گویند. در سمت چپ جاده راهی به طرف بالا جدا می شود كه به منطقه ای به نام "كُر گرمادون"   می رسد.

در این هنگام اگر به سمت راست خود نگاهی بیاندازیم، جنگل های انبوه بادام وحشی را می بینیم كه تا بالای كوه ادامه یافته اند و یكی از ذخایر بی نظیر طبیعی منطقه شرق فارس را بوجود آورده اند. البته جای تأسف است كه در قسمت بالای آن، درختان  انجیر جای آنها را گرفته  و بخش زیادی از جنگل نابود شده است. منطقه حوض ماهی در واقع سرچشمه رودخانه دم تنگ است. البته چشمه های اندكی در این منطقه وجود دارند كه بده آبی آنها نیز كم است و به چند لیتر در ثانیه نیز نمی رسد. آب این چشمه ها اغلب دارای نمك كمی  است كه علت آن وجود نفت در بالادست آن می باشد.

از این منطقه دو راه خاكی دیگر منشعب می شود كه به دو ییلاق متفاوت می رسد. اولین راه در سمت چپ جاده به چشمه "غُلبند" منتهی می شود و راه دوم كه كمی جلوتر قرار دارد به چاه نفت منطقه چابهاره، قله تودج و تاكستان های كوه "بَیَلّو"می رسد. اگر هم راه اصلی را ادامه بدهیم، به اولین چاه نفت این منطقه می رسیم.

معرفی شهرستان استهبان

شهرستان استهبان از سرزمینهای شرق استان فارس است که شمال آن به دریاچه بختگان (پیچگان) جنوب آن به کوههای تودج (توده) و غرب آن به دشت رونیز و شرق آن به کوههای داراب و ایج محدود می‌شود.

در حقیقت این منطقه دشتی است با ۱۷۶۷ متر ارتفاع از سطح دریا و ۲۶۵۲ کیلومتر مربع وسعت، با این شرایط شهر استهبان در دشتی قرار دارد که توسط کوهها احاطه شده است. از این شهر مدار ۲۹ درجه و ۸ دقیقه عرض شمالی و ۵۹ درجه و ۳ دقیقه طول شرقی می‌گذرد.

جاده کوهستانی شرق شهرستان به طول ۳۵ کیلومتر عامل ارتباط آن با نیریز است، جاده غربی شهرستان به طرف شیراز از دشتهای به هم پیوسته گرده و رونیز می‌گذرد. و در محدوده تنگ کرم به جاده شیراز – فسا می‌پیوندد. این جاده تا شیراز ۱۷۵ کیلومتر طول دارد. کوههای مرتفع، قسمت‌های غربی، جنوب غربی، جنوبی و تا حدودی شمال منطقه را فرا گرفته اند. مهم‌ترین ارتفاعات آن، سلسله جبال تودج است که در اصل دنباله زاگرس جنوبی می‌باشد. بلندترین ارتفاع در این سلسله جبال ۲۳۰۰ متر است. طول این ارتفاعات را صاحب فارسنامه ناصری از «رونیز» تا کوه «بوخون» در «فارغان سبعه» چهل و چهار فرسخ نوشته است. 

منابع آب منطقه را چشمه، قنات و رودخانه تشکیل می‌دهند. رودخانه‌های این شهرستان فصلی اند و در اسفند و فروردین ماه سالهای پر باران از ارتفاعات جنوبی مشرف به شهرستان سرچشمه گرفته و با گذشتن از غرب شهر به سوی شمال، روستاهای خیر، جاری می‌شوند و در آنجا به دریاچه بختگان می‌ریزند. رودخانه های «فتح آباد» و «عباس آباد» از این نمونه‌اند رودخانه «رودبار» (روستائی در نزدیکی ایج) تنها رودخانه دائمی منطقه است که از کوههای «بوخون نیریز» سرچشمه می‌گیرد و با مشروب کردن روستاهای ناحیه رودبار به منطقه داراب وارد می‌شود

چشمه‌های «قعری»، «پازهری»، «بوخوُ»، «مُرَخنه» و «بُک بُک» از مهم‌ترین منابع تأمین آب شهرستان بشمار می‌روند. این چشمه سارها که در ارتفاعات جنوب غرب و غرب شهرستان (سلسله جبال تودج) قرار دارند در اصل سرقناتهایی هستند که از گذشته بسیار دور مورد بهره برداری اهالی منطقه بوده اند. در کتب قدیم آمده است که آب بستانها و زراعت این شهر از چشمه های پازهری و قعری بوده که هر دو از جانب مغرب همه جا زیر درختان با ثمر جاری اند.

حداکثر گرمای تابستان در این منطقه ۳۶ درجه و حداقل سرمای زمستان ۴ درجه زیر صفر است. متوسط باران سالانه بین ۵۰ تا ۴۵۰ میلیمتر گزارش شده است.

تغییر ریزش برف و باران سالانه از خصلتهای طبیعی و کهن منطقه محسوب می‌شود. این ویژگی که مخصوص نواحی آب و هوایی متأثر از اقلیم کویری است در کم و زیاد شدن آب چشمه‌های و قناتها تاثیر فراوان دارد بطوری که اگر یک سال بارندگی فراوان (بخصوص بصورت برف در ارتفاعات) صورت گیرد آب چشمه‌سارها و قناتها سنگین و زیاد خواهد بود و بر عکس اگر کمی بارندگی در مدت چند سال به صورت پیوسته رخ دهده حتی ممکن است به خشک شدن برخی منابع آب بیانجامد. در چنین وضعی کم آبی تا فرارسیدن سالهای پر باران تر سالی (خوش سالی) و به سالهای کم باران، خشک سالی (بد سالی) می‌گویند. در سال ۱۲۸۸ هـ.ق آب چشمه های قصبه اصطهبانات چنان کم شد که باغستانهایش خشک گردید و زمین این منطقه از گیاه خالی شد، در حالیکه پیش از این سال میوه‌های گوناگون این شهر به اندازه‌ای فراوان بود که در دیگر جای فارس نبود.

در منبع دیگری آمده که در جمادی الاول ۱۳۱۲ هـ .ق هفده روز تمام پیوسته باران بارید و در منطقه اصطهبانات خرابی کلی ببار آمد. در محرم همین سال وضع آب و هوا بار دیگر دچار تغییرات شدیدی می‌شود. اغلب شبانه روز هوا ابری و رعد و برق زیاد وجود داشته است، روزها پیوسته بارانی بوده و از باران شب عاشورا خرابی کلی ببار آمده بطوری که در شهر سیل چنان سنگین بوده که اطراف محلات آنجا را به کلی ویران کرده است

شاید همین تفاوت آب و هوایی این منطقه بوده که باور افسانه مانندی را که خواندمیر در حبیب السیر بیان می‌کند موجب شده است وی در کتابش می‌نویسد:

«در شبانکاره(شرق فارس شامل دارابگرد، ایگ و اصطهبانات و توابع آنها)چشمه‌ای است که در آنجا بقدر دو سه آسیاب آب بیرون می‌آید و مدت سی سال آب آن در جریان و سی سال دیگر انقطاع می‌یابد چنانکه قطره ای آب در آن نتوان یافت»

پوشش گیاهی این ناحیه اهمیت فراوان دارد زیرا جنگلهای پراکنده آن درختهای متنوعی را در خود پرورش می‌دهند. درختان به، ارژن، سرو کوهی، جرگه و .... با درختچه های کوچک، طبیعت سرسبزی را برای این منطقه فراهم آورده اند. البته درختکاری از گذشته‌های بسیار دور، یکی از ویژگی‌های مردم این سرزمین بوده است و بر همین اساس منابع نیز این شهر را همیشه به صورت «شهرکی پر درخت» بازگو کرده اند .

بنا به گزارش شفاهی اداره منابع طبیعی استهبان بیشتر درختان این ناحیه را انجیر بخود اختصاص داده است. علاوه بر انجیر باغداران استهبان به پرورش انواع درختان باغی از جمله انگور، بادام، انار، مرکبات و مقدار کمی سیب و گلابی و آلو سیاه می‌پردازند، باغات مرکبات روستای «رودبار» و باغات انار «خیروایج» نیز محصولات مطلوبی ارائه می‌دهند.

مزارع شهرستان در شمال، شمال شرقی و شرق شهر قرار گرفته و هر یک روستا نیز بنا به شرایط طبیعی خود از مقداری زمین کشاورزی برخوردار است با توجه به شرایط مساعد جغرافیائی در این منطقه گندم، جو، پنبه، ذرت، حبوبات، زعفران، صیفی‌جات و سبزیجات بخوبی پرورش می‌یابند.

در گذشته کشت خشخاش و توتون نیز بشدت معمول بوده و مصرف تجارتی داشته است. اما امروزه این کشت بکلی منسوخ گردیده است.

در پوشش حیوانی این ناحیه می‌توان از حیوانات وحشی چون گرگ، شغال، روباه، بزکوهی، قوچ، میش و حیوانات اهلی چون گوسفند، بز، گاو، الاغ، و تعداد کمی اسب و استر نام برد. همچنین خزندگان، مار و سوسمارهای بزرگ و کوچک و از پرندگان وحشی و اهلی عقاب، کبک، تیهو، جغد، پرندگان کوچک و مرغ و ماکیان در این منطقه زندگی می‌کنند.

حیوانات شکاری و قابل صید منطقه در گذشته نه چندان دور بسیار فراوان بوده و منابع ضمن اشاره به بز، پازن، بز وحشی، قوچ و میش کوهی، کبک و تیهو گفته‌اند که پادزهری که از شکم بز و پازن کوهی در کوهستانهای جنوبی این شهر بدست می‌آمده، بسیار گران قیمت و نادر بوده است . امروزه تنوع پوشش حیوانی منطقه به واسطه شکار بی‌رویه در گذشته و عدم حمایت ارگانهای مسئول در حفظ حیات وحش به حداقل رسیده است.

از لحاظ زمین شناسی خاک این ناحیه رسوبی و مخلوط با ماسه و آهک است که در دشتها از مقدار ماسه کاسته می‌شود. با ورود به کوهستانها از داخل کوهپایه های ابتدا ماسه‌های به سنگهای درشت و بعد به صخره های بزرگ تغییر شکل می‌یابد. بطور کلی جنس خاک در استهبان ریز بافت و دارای پودرهای گچ و آهک می‌باشد و از ساختمان فیزیکی چندان مناسبی برخوردار نیست

در این منطقه معادن سنگ مرمریت، چینی و سیاه وجود دارد که در استهبان، خیر، رونیز و ایج پراکنده اند، از این منابع تنها معدن سنگ رونیز مورد بهره برداری و در امر صنایع ساختمانی بکار می‌رود. در رودبار ایج معدن منگنز شناسایی شده ولی هنوز به مرحله بهره برداری و استخراج نرسیده است.

معادن نفت نیز در ناحیه «دم تنگ» حدود ده کیلومتری غرب شهرستان» از مقادیر قابل توجهی نفت سبز برخوردارند و رگه‌های طلا نیز به مقدار کم در خاکهای ناحیه رودبار یافت شده‌اند. معادن سنگ و گچ و آهک به وفور در منطقه استهبان پراکنده‌اند و مورد بهره برداری قرار گرفته اند. خاک رس استهبان که بهترین خاک سرامیک منطقه است ندرتاً توسط صنعت گران سرامیک شهرستان استفاده می‌شود. نمک دریاچه بختگان نیز در ناحیه خیر مورد استفاده روستانشینان می‌باشد.

از دیرباز، نام این شهر اصطهبانات یا استهبانات بوده که در دهه ۱۳۵۰ شمسی، در زمان نخست‌وزیری آموزگار که خود متولد این شهر است به نام کنونی آن، یعنی 'استهبان' تغییر نام پیدا کرد. گفته شده که نام این شهر از عبارت سته بان، به معنای تاکستان یا انگورستان برگرفته شده‌است.

همچنین نام های صابونات نیز در بین مردم این شهر مرسوم است

جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۶۷٫۸۷۵ نفر بوده است